Info

logo_hagemann

Peter R is al jaren de misdaadjournalist nummer een in ons land. Op zichzelf niks mis mee zou je zo zeggen.  Overal heb je rotte appelen en corruptie maar dat schijnt bij misdaadjournalisten uit den boze te wezen. op zichzelf is dat een erg vreemd gegeven, want wie met pek omgaat wordt er vaak ook mee besmet. De gemiddelde agent of under-cover agent mag er dan ook nooit te lang inzitten en wordt begeleid door specialisten om zo een bepaalde vorm van corruptie tegen te gaan. Peter niet , die heeft dat niet nodig , is al 25 jaar werkzaam en afhankelijk van tips en connectie´s voor zijn werkzaamheden. Als een rode draad door zijn carriere loopt, manipulatie, dwang, chantage, dwalingen en leugens. Tuurlijk heeft hij aan de andere kant best heel veel dingen aan de kaak gesteld en mensen geholpen. Maar  wanneer slaat een weegschaal door? En wat voor middelen gebruik je of schuw je niet. Zijn Trial by media begint krankzinnige vormen aan te nemen en hij verwoest veel mensen, veels te veel! De doorsnee Nederlander beseft dit niet of wil het ook niet weten. Had u een goed beeld van deze integere misdaadverslaggever? Verlaat dan nu deze site. Want de keerzijde van de medaille is dat Peter een zeer sluwe misdadige journalist is in plaats van een misdaadjournalist.

 

psmkop

 


De naam Peter R de Vries zal geen onbekende zijn.

 Al jaren raken de voor- en tegenstanders van Peter R de Vries in verhitte discussies.

De oprichters van deze site zijn van mening dat er maar eens een einde moet komen aan al die onduidelijkheid omtrent deze man. Deze site zal dan ook in vol ornaat de persoon Peter R de Vries ontmaskeren.

Te lang heeft deze man nietswetende burgers belazerd en voorgelogen.
Om zulks soort “successen” te behalen dien je over bepaalde contactpersonen te beschikken die het daglicht niet kunnen verdragen noch betrouwbaar te worden geacht. Contactpersonen uit de onder- en bovenwereld.

De site is thans in opbouw en zal binnenkort gevuld worden met creme de la crime waarbij de rode loper uitgelegd zal worden voor die zogenaamde anti-crimetycoon.
Een gerespecteerd (ahum) mens die zijn eigen graf gegraven heeft.

Hierna volgt een kleine biografie uit Zo Vader Zo Zoon

Peter Rudolf de Vries (geboren 14 november 1956)

De Vries groeide op in Amstelveen. Zijn vader was directeur van de kruitfabriek Muiden Chemie. Het gezin met zes kinderen was gereformeerd maar De Vries moest weinig van de kerk hebben; hij ging liever naar Ajax.

De Vries volgde de havo in Amsterdam-Buitenveldert. Hij vervulde van 1976 tot 1977 zijn militaire dienstplicht bij de Koninklijke Landmacht, en was in dezelfde periode bestuurslid van de Algemene Vereniging Nederlandse Militairen (AVNM). In maart 1978 ging De Vries als verslaggever bij De Telegraaf werken, aanvankelijk op de redactie in Den Haag (algemene verslaggeverij). Na een jaar werd hij overgeplaatst naar de redactie in Amsterdam; hij specialiseerde zich toen in misdaadverslaggeving.

De Vries nam in 1987 ontslag bij De Telegraaf, en werd hoofdredacteur van het weekblad Aktueel. Hij maakte van dit weekblad een misdaadtijdschrift en loofde in de zaak van het verdwenen meisje Nymphe Poolman een beloning van honderdduizend gulden uit. Ook werkte hij mee aan het televisieprogramma Crime Time van Jaap Jongbloed.

Vanaf 1991 is De Vries zelfstandig misdaadverslaggever. Hij schrijft onder meer voor het Algemeen Dagblad en voor het weekblad Panorama. Daarnaast is hij presentator en hoofdredacteur van het televisieprogramma Peter R. de Vries, misdaadverslaggever, aanvankelijk uitgezonden door RTL 4 (vanaf 1995) en sinds 1998 door SBS 6. In dit programma behandelt hij aan misdaad gerelateerde zaken, zoals moord- en verkrachtingszaken, oplichting en kinderporno.

De Vries was een goede bekende van Heineken-ontvoerder Cor van Hout. De Vries riep afkeurende reacties op toen hij bij de dood van Van Hout niet alleen een rouwadvertentie liet plaatsen in De Telegraaf, voor “de meest bijzondere man die ik heb ontmoet” (Misdaad bracht ons samen, misdaad trok ons uit elkaar), maar bovendien een toespraak hield tijdens de begrafenis.

Ook eerder kwam De Vries in opspraak. Hij werd geregeld met topcrimineel Klaas Bruinsma in het Amstel Hotel gezien. Volgens Bart Middelburg, misdaadjournalist bij het Amsterdamse dagblad Het Parool, liet De Vries zich door Bruinsma inkapselen. Er volgde een smaadproces, dat De Vries verloor. In 1995 nam Justitie bij De Vries diskettes met informatie over de hasjgroothandelaar Charles Zwolsman in beslag, die waren gestolen bij officier van Justitie Jo Valente.

Op 13 september, 2006, werd de misdaadverslaggever samen met collega Kees van der Spek aangehouden in Oisterwijk na een confrontatie met een politieagent. Ze hebben ruim 2 uur vastgezeten op het politiebureau aan de Ringbaan Zuid in Tilburg. De politie heeft proces-verbaal opgemaakt voor erfvredebreuk. De Vries beschuldigde de agent, die op dat moment met collega’s aan het sporten was in een recreatiepark, van oplichtingspraktijken. Eerder dat jaar besteedde de verslaggever aandacht aan de ‘praktijken’ van de agent, die zeker twee keer via erfenissen van rijke oudere vrouwen een kapitale woning in zijn bezit kreeg. Volgens nabestaanden van de weduwen gebruikte hij zijn functie als politieagent om in contact te komen met bejaarde vrouwen en heeft hij zich jarenlang bij hen naar binnengewerkt om zo in het bezit te komen van hun erfenissen. Dit gegeven en een kort onderzoek van de korpsleiding leidden tot schorsing van deze agent en een gerechtelijk vooronderzoek

Muiden Chemie waar Pa de Vries directeur was

1 juni 1972: Fusie met het West-Duitse Dynamit Nobel AG in Troisdorf. Het bedrijf wordt hernoemd tot “Muiden Chemie”.

Bij twee explosies in 1983, een op 30 mei, een op 9 september, komen 3 Surinamers en een Muidenaar om het leven. In de productie werkten onder andere Marokkanen en Surinamers. Veel gastarbeiders duven niet meer aan de slag ondanks de dreiging met ontslag. Overlevende collega’s verklaren dat de centrifuges af en toe problemen geven en er soms stukken metaal in het schietkatoen zitten. Mensen worden gedwongen om te werken in gevaarlijke situatie. De klachten worden door de directie en de arbeidsinspectie weggewuifd en afgeschoven op de onervarenheid van de gastarbeiders.

Op 25 november 1986 wordt bekend dat Muiden Chemie mogelijk illegaal kruit levert aan Iran. Het bedrijf krijgt eerst een exportverbod en later wordt het stilgelegd. Eer volgt ontslag voor de meeste werknemers. Het bedrijf wordt op 10 december 1990 failliet verklaard.

Op 24 augustus 1991 wordt het bedrijf overgenomen door het Britse Royal Ordnance en hernoemd tot Muiden Chemie International.

Op 20 augustus 2001 brandt er een loods met verpakkingsmaterialen uit. Na onderzoek blijkt echter dat het gaat om drums met met nitroglycerinerestanten vervuild verpakkingsmateriaal. Zelfontbranding wordt vermoed, maar niet bewezen.

Bedrijfscultuur of karaktereigenschap?

Uit een documentaire van de VPRO komt naar voren dat de veiligheidsvoorschriften in het bedrijf in het midden van de 20e eeuw slecht worden nageleefd. Zo wordt de fabriek werd alleen grondig schoongemaakt als er bezoek kwam. Ook werd er door werknemers stiekem gerookt. Voor de werknemers gold een zwijgplicht over de omstandigheden. De werknemers kregen driemaandelijks opslag waarbij de werknemer met de hoogste productie het meeste opslag kreeg. Werknemers gingen elkaar overtroeven in productie, waardoor de veiligheid in gedrang kwam. Ook moesten de werknemers zelf onbetaald puinruimen na explosies om zo snel mogelijk weer aan de slag te kunnen, en zichzelf tegen ongevallen verzekeren.

Een spreuk onder de kruitwerkers is dan ook wie hier onvoorzichtig werkt, verhuist zijn dood, eer hij het merkt.

Neem alvast een kijkje achter de schermen……..klik hier

Be Sociable, Share!