Anti-Vries …….Nomen Est Omen

Fred is best known Dutch whistleblower but also the best!

The Minister of Defence is the main cause of the dismissal of whistleblower Fred Spijkers in 1993. It is also undeniable that there is a direct relationship between the labor dispute surrounding Nails, and his action after the sinking of munitions expert Rob Ovaa.

Disagreement superiors
Fred Spijkers was in 1984 after the sinking of Rob Ovaa the task to his widow to tell her husband own carelessness for the living. In reality there were many years that my problems with the type Ovaa had killed. Nails therefore refused to Ovaa to blame, and this led to disputes with his superiors.

Labor dispute
When the Central Appeals Court in 1997 on the resignation of bent nails, the report concluded that there was no relation between the case and the resulting labor dispute Ovaa. The Central Board of Appeal found, on further consideration that this is incorrect, according to the days before Christmas on the published decision on the review request. (meer…)

Waarom verstopt Nicole Voorhuis zichzelf

Na de zitting zei De Vries het vreemd te vinden dat hij de cel in moest, terwijl hij een verdachte van moord had opgespoord en die slechts wat vragen wilde stellen en een brief wilde overhandigen. „Vreemd, ik dacht dat ik in Australië zat, een vrij land met vrije pers, maar het lijkt wel alsof ik in Korea of China ben.”

De nacht in de cel is De Vries niet bevallen. „Het was zacht uitgedrukt geen pretje, maar het kan geen kwaad ook de andere kant eens mee te maken. Ik behoorde al nooit tot de categorie die beweerde dat de gevangenis een pretje is. Gevolg van onze arrestatie is wel dat er nu in de media en tot op het hoogste justitieniveau ineens aandacht is voor de zaak van de voortvluchtige Daniel Ross. Dat maakt het het allemaal waard”,

Bon verder lezen De Veroordeling

@Tekst en Foto copyright  J.Hagemann.

Schuld en Boete Extra: Hans Crombag

• Door Anne-Will Fisser
• maandag 9 augustus 2010

Een stuk uit Het spel en de knikkers:

De schandalige veroordeling van Louis Hagemann

In plaats van maandenlang onderzoek te verrichten naar de mogelijkheid van een niet-ontvankelijkheid van het Openbaar Ministerie had de verdediging veel meer tijd moeten steken in onderzoek naar alternatieve scenario’s en alternatieve verdachten. Het dossier biedt daarvoor tal van aanknopingspunten. Chaim B. was de vader van de vermoordde kinderen en niet de vader van het jongste kind van een jaar, dat in leven werd gelaten. Hij heeft geen gulden uitgegeven aan de begrafenis en de vraag rijst hoe sterk zijn alibi was. Jo B. is eveneens een voor de hand liggende verdachte. Hij leefde zwaar in onmin met Corina Bolhaar, was het land uitgezet en had gezworen wraak te nemen op Chaim, destijds zijn ‘partner in crime’. Een man die drugsverslaafd was en wiens alibi niet blijkt te kloppen. Het zogenaamd op waarheidsvinding gerichte Openbaar Ministerie heeft hier veel te weinig werk van gemaakt en ook de advocaten van Louis hebben het op dit punt laten afweten. Als een dergelijk onderzoek voor de verdediging echter vruchten afwerpt, kan zich een situatie voordoen dat er een “gat” in de bewijsconstructie ontstaat, omdat de bewijsmiddelen niet uitsluiten dat zich de niet onwaarschijnlijke en met de bewezenverklaring onverenigbare mogelijkheid voordoet dat niet Hagemann, maar iemand anders de moorden heeft gepleegd. Hierbij dient bedacht te worden dat het tijdstip van overlijden tamelijk onzeker is, omdat de geraadpleegde deskundigen het houden op 24-48 uur voor de lijkschouwing die op maandag laat in de middag c.q. vroeg in de avond plaatsvond. Daarbij komt dat de belangrijkste bewijsmiddelen verklaringen van getuigen zijn, die nog wel een appeltje met Hagemann te schillen hebben. Zoals die van een ex-vriendin, die in 1998 aangifte doet van verkrachting, maar daarbij met geen woord rept van het feit dat Hagemann een drievoudige moord aan haar zou hebben opgebiecht. Ook op de betrouwbaarheid van de overige getuigen valt het nodige af te dingen.

Wat mij vooral opvalt is dat Hagemann zich blijkens hun verklaringen uitsluitend in algemene zin over zijn vermeende wandaden heeft uitgelaten. Geen details. Dan is het zaak al bij de feitenrechter en meer in het bijzonder het Hof de geloofwaardigheid en betrouwbaarheid van die getuigen ter discussie te stellen en bij de Hoge Raad meer in te spelen op de vraag of, gelet op de algemene inhoud van die verklaringen, Hagemann wel een eerlijk proces heeft gehad. Hoe moet een verdachte zich immers tegen dergelijke aantijgingen verweren? Hij kan hooguit verklaren dat hij dat niet heeft gezegd of dat hij de getuige met een vals verhaal wilde intimideren. Maart dat zal vermoedelijk niet veel indruk maken. Het recht op een eerlijk proces staat of valt met de mogelijkheid om zich tegen een beschuldiging te kunnen verdedigen. In zekere zin werkt de onschuldpresumptie van het Europees Verdrag tot bescherming van de Rechten van de Mens hier door. De verdachte moet de mogelijkheid hebben zijn onschuld aan te tonen.  In ons stelsel moet dan de verdedigingsstrategie zijn om bij het Hof vooral de ongeloofwaardigheid en onbetrouwbaarheid van de getuige aan te kaarten en bij de Hoge Raad het over de boeg van een “fair trial” te gooien, waarbij –als eerder gememoreerd- ook het vernietigen van sporen als argument kan worden opgevoerd. Die strategie is niet of onvoldoende inhoud gegeven. Ik vermoed zelfs dat die strategie zelfs niet eens is bedacht.

Hagemann heeft geen eerlijk proces gehad en had nimmer op basis van dit onderzoek mogen worden veroordeeld. Een onderzoek dat opnieuw in gang is gezet nadat Peter R. de Vries aandacht voor deze gruwelijke drievoudige ‘moord’ had gevraagd. Saillant detail is dat de verjaring is gestuit door het openen van een Gerechtelijk Vooronderzoek omdat een voormalige vriendin van Hagemann een verklaring had afgelegd. Het zou dan gaan om “nieuwe feiten” en dat doorbreekt de wettelijke werking van de kennisgeving van niet verdere vervolging. Die nieuwe feiten zouden dan bestaan in het gegeven dat Hagemann te biecht was gegaan bij zijn toenmalige vriendin. Maar in het dossier zit ook een de auditu-verklaring van een verbalisant (proces-verbaal van 9 oktober 2002) waarin een medegedetineerde van Hagemann al in 1984 verteld van de betrokkenheid van Hagemann bij de moorden. Gaat het dan nog om een nieuw feit?

Hagemann zit levenslang, maar er zijn ontwikkelingen in de zaak die hoop geven. Sommige houd ik achter de hand. Waar het mij om gaat is dat Louis Hagemann een eerlijk proces krijgt. Het is onverteerbaar dat in een gruwelijke zaak als deze geen dader wordt gepakt. Het is nog onverteerbaarder wanneer er een gerede kans is dat een onschuldige hiervoor een levenslange gevangenisstraf moet uitzitten. De hoogste tijd dat ook de leden van de Tweede Kamer zich een keer afvragen hoe dat in een rechtsstaat als Nederland mogelijk is. Ik heb het gevoel dat Louis Hagemann een pion is geweest in een spel. En het zou mij niet verbazen als politie en justitie alles op alles hebben gezet om Hagemann te offeren. 

Copyright@2009Wedzinga

Onderstaande reactie kwam Hans Mauritz 
Auteur “De Oordopjesmoord”
Website: www.deoordopjesmoord.nl

Jacky,

Ik heb zoals je weet het dossier (althans alles op de site) tweemaal zeer, zeer geconcentreerd gelezen. Ik heb je anderhalf uur lang gesproken na een rechtszaak in Amsterdam die we – toevallig – samen bezochten. Ik deed vijf jaar lang dag in dag uit research voor een true crime story en ontmoette een keur aan psychopaten als Renetta, volidioten, corrupte politieagenten en ondermaatse rechters. Ik bestudeerde tal van moordzaken en ging daarin heel ver. Soms te ver. Ik weet één ding zeker: als je het dossier van Louis aan 10.000 gewone, eenvoudige maar weldenkende mensen voorleg dan zullen er 9.999 het als onbegrijpelijk verklaren dat Louis op basis van de verklaringen van een aan psuedologia fantastica lijdend schepsel als Van der Meer R. tot levenslang is veroordeeld. Punt.

Awel, geen punt. Waarom? Die Van der Meer die blijkens de vijfde posting in deze draad blijk geeft van emotionele incontinentie ( een beetje psycholoog van de kouwe grond leest bij deze dame tussen de regels door het echte verhaal) is eigenlijk het grootste probleem nog niet.

Levens als die van Robert Horchner, Sweeny, Louis en Louwes worden vernietigd door Petertje. En hij heeft daar nog echt schijt aan ook. In mijn boek De Oordopjesmoord (preview en zaaksomschrijving op DeOordopjesmoord.nl) besteed ik een omvangrijk hoofdstuk aan het mediatiseren van dit soort zaken en trek de parallel tussen de bestaande en bekende De Vries-machinaties en de wijze waarop hij Wilko Ites stigmatiseerde gedurende drie uitzendingen over de moord op Ran Biemans. Hoeveel jaar (gecumuleerd i.v.m. meerdere vergrijpen) zou zo iemand eigenlijk moeten krijgen voor het onschuldig laten opsluiten van vermeende daders. Dat is een zeer relevante vraag. Twee maal levenslang lijkt me een reële schatting.

Zonder De Vries was ’t Van der Meer niet gelukt Louis er in te luizen.

Bron en verder lezen  De Veroordeling

Ook Steven Brown schrijft er het volgende over.